این روزها، همه را زیبا می بینم!
این روزها، دوست داشتنی هایم را با تو تقسیم می کنم...

این روزها، جز شکر او کار  ِ دیگری ندارم.

این روزها، قرار نیست تمام شود  ،یعنی نمی گذارم تمام شود.

این روزها، دیگر تکرار نخواهد شد!

این روزها...

ادامه اش را می گذارم برای تو...

پ.ن:

این بو ،مَستم می کند...

این بو،بوی تو ست./

*ـ نظر خواهی این پست بنا به دلایلی فعال شد...

چه قدر تلخ ِ که باید سکوت کنی...

چه قدر تلخ ِ که بغض راه گلوت و بگیره و تو باز هم جرات شکوندنشو نداشته باشی...

چه قدر تلخ ِ که آدمها نفهمنت و تو نیز...

!!!

گوشتزد۱: آویزه ی گوشَت کن:

تب ِ تند زود می خوابد...خوب ِ خوب به خاطِرَت بسپار...

گوشتزد۲: متفاوت باش! اما نه با دیگران، با خودت./

آویزه ی گوشم می کنم...

می خواهم کمی متفاوت باشم!!(با خودم نه با دیگران...)

*ـ گورها به طریق ِ خاصی آرامم می کنند..به من اجازه می دهند که اهمیتی به بی اهمیت هایِ زندگیم ندهم...

این جمله این روزها کمک کننده است..شاید قرار است این روزها مهم ها پا به میدان بگذارند!!!

*ـ آنها می خواهند که شنیده شوند.نه، نه تنها شنیده شوند بلکه زیستن را هم  می خواهند!

  *ـ همه را ناامید کردم...

*ـ مهم ها پا میدان گذاشتند و من نیز به آنها اهمیت دادم..گویی باید دوباره سری به گورها بزنم!

*ـ حقیقت تلخ است...حواست باشد تلخیش مسمومت نکند!

ماهور چه زیبا می گوید:

گویی باید دوباره سری به گورها بزنم!

گور... باید امتحانش کنم...

باید جالب باشه...

تلخیش در حد همین آنفولانزای خوکی خودمان است... چیزه خطرناکی نیست... فقط می میریم...

آن هم به درک... همنجایی که این روزها به شدت حوالمان می کنند...