که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجاآمده ام آمدنم بهر چه بود

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

سلامممممممممممممممممممممم به همه ی کسایی که این مدت لطف داشتن و سر زدن

و اما این مدت...

این چند وقتی که وقت نکردم یه سرکی به این جا بزنم اتفاقای خوبی پیش اومد.

یکیش آشنایی من با کتابی به نام استاد عشق و ...

اول از همه این که به همه توصیه می کنم این کتاب و بخونن بالاخص الهام عزیزم.

هر چی از این کتاب بگم کم گفتم.بعد از خوندنش فهمیدم پایه و اساس شکلگیری دانشگاه و دانشجو و درس ...

همه و همش جناب پروفسور حسابی بودن.

خوبه که ما به عنوان یه شهروند ایرانی همچین کسایی و بشناسیم و بعد نگاهی به جایگاه خودمون بندازیم...

روحش شاد باد...

 پ ن:

خدا یا تشنه‌ام کن.
نه تشنه آب، که چو سیراب شدم از یادش می‌برم.
تشنه‌ام کن، تشنه شناختن و فهمیدن.
تشنه شناختن و فهمیدن عاشورا و کربلا.

کربلایی که مردانِ مردی ندای "هل من ناصر ینصرنی" امام  زمانشان را شنیدند و آن را لبیک گفتند و گرچه کم بودند، در آن سرزمین پر بلا عاشورا ساختند و جاودانه شدند.

عاشورایی که پس از آن سالها، هنوز شور است و عشق و شعور ...
و شراره‌هایی که تا "یوم الورود" (1) سرد نخواهد شد.

خدایا بفهمان به من ندای "هل من ناصر" ولی زمانم را تا شرمنده عاشورا و عاشورائیان نباشم.

خدایا زبانم را به لبیک گفتن ندای مردان عاشورا بچرخان تا در روز جزا، زبانم در کام نماند.

خدایا کربلا و عاشورایم را نشانم ده که برای هرکسی عاشورا و کربلایست و اگر نشناسم کربلا و عاشورای زمان خویش را، یا از اهل کوفه‌ام و در مقابل مردان عاشورا و یا از غافلان پشیمان بعد از عاشورا که پشیمانیشان ذره‌ای ارزش نداشت!

خدایا دلم را، فکرم را، عملم را، نگاهم را، راهم را، آینده‌ام را و مرگم را عاشورایی کن، که نیست راه نجاتی جز آن.
آمین یا رب العالمین

 دکتر شریعتی

تمام چشمها به من خيره شده بود.

رفتم پشت ميزي كه شعر قرائت مي كردند و خطاب به حاضرين گفتم:من نه شاعرم و نه از خودم شعري دارم.لذا چند خط شعر كه ماجراي آن براي من هم اتفاق افتاده،از وحشي بافقي تقديم مي دارم و مي خوانم:

دوستان شرح پريشاني من گوش كنيد

داستان غم پنهاني من گوش كنيد

قصه بي سر و ساماني من گوش كنيد

گفتگوي من و حيراني من گوش كنيد

شرح اين آتش نگفتن تا كي؟

سوختم سوختم اين راز نهفتن تا كي؟

روزگاري من و دل ساكن كويي بوديم

تابع خوي بت عربده جويي بوديم

.

.

.

این شعر را با چنان حالتی خواندم که همه مات و مبهوت شده بودند از جمله...

پ.ن:

به این تابلویی که برام اتفاق نیفتاده

ولی ای خیلی خوب تونستم با این قطعه ارتباط برقرار کنم

خیلی خیلی ام دوسش دارم چون خیلی نزدیکه

...